Bir profil yazısı yazmak bana her zaman biraz tuhaf gelir. Yine de kendimi kendi cümlelerimle anlatmak, başkasının uydurduğu metinlerden daha dürüst duruyor. Süslü kelimeler hoşuma gitmiyor. Günlük konuştuğum gibi yazarsam daha rahat oluyorum. Okuyan da bunu fark eder diye düşünüyorum.

Kendimi anlatırken detay uydurmayı doğru bulmuyorum. Olmayan yaş, meslek, hikaye yazmam. Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum. Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her şeyi doldurmak zorunda değilim.

Anlattığım şey aslında karmaşık değil.

Kendimi yazarak anlatmak

Benim hoşuma giden şey, karşımdakinin ne istediğini dolandırmadan söylemesi. Ben de aynı şekilde davranmaya çalışırım. Benim duruşum sakin taraf. Gürültülü, ısrarcı üslup uzak durduğum bir şey. Kendimi anlatırken detay uydurmayı doğru bulmuyorum. Olmayan yaş, meslek, hikaye yazmam.

Benim duruşum sakin taraf. Gürültülü, ısrarcı üslup uzak durduğum bir şey. Karşımdakini dinlemeyi severim. Sadece kendi cümlelerimi sıralamak bana yetmez.

Ben aşağı eğlence escort yazısının altına kendi sesimi koymak istedim. Başkasının kalıbı değil. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun.

Doğrusu fazla düşünülmüş cümleler yorucu olabiliyor.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor.

Karşımdakinden beklediğim

Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter. Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli. Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum.

Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var. Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar.

Karşılıklı netlik varsa gerisi kolay ilerliyor. Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli.

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek.

Plan konuşması

Yer ve zaman netleşmeden acele etmek bana uymuyor. Son anda plan değiştirmek bazen olur. Haber vermek önemli. Karşılıklı mahremiyet varsa gerisi konuşulur. Yoksa zaten yürümez.

Burada durup nefes almak iyi geliyor.

Ben genellikle net bir aralık konuşmayı tercih ederim. Muallakta bırakmak yorar. Bence karşılıklı uygunluk yoksa zorlamanın anlamı yok. Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim.

Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz.

Rahatsız eden şeyler

Gizli tutulması gereken konuşmaların dışarı taşması istemiyorum. Başkasının hayatını sorguya çekmek bana iyi gelmiyor. Aynı şeyi beklerim. Karşılıklı ölçü duruyorsa daha rahat oluyorum.

Fotoğraf, yazışma, isim… Bunlar rastgele dolaşmamalı. Dikkat ederim. İstemediğim paylaşımlar konusunda netim. Bu kırgınlık değil, sınır.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim.

Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen. İltifat varsa abartısız olsun. Yoksa samimiyetsiz duruyor.

Samimiyet

Karşılıklı dinlemek hoşuma gider. Tek taraflı monolog değil. Sessizlik de konuşmanın parçası olabilir. Doldurmak zorunda değiliz. Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter.

İlk mesajın kısa ve net olması bana iyi geliyor. Karşılıklı sorular zaten sonra gelir. Kısa kesmek kabalık değil bazen. Yoğunluk olabiliyor.

Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar. Ben genellikle karşımdakinin temposuna bakarak ilerlerim. Baskı hoşuma gitmez.

Bu kısmı uzatmaya gerek yok.

Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter. Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır.

Son paragraf

Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir nefes almak iyi. Randevu konuşurken abartılı vaat dinlemek istemiyorum. Ne konuşulduysa o.

Son olarak şunu söyleyeyim: buradan bir şey okuduysanız zaten üslubum hakkında bir fikriniz vardır. Gerisi konuşarak netleşir. Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her şeyi doldurmak zorunda değilim.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Azı da hiçbir şey söylemiyor. Ortada bir yerde, okunabilir durmak istiyorum. Bence insanlar süslü kelimelerden çok, duruşa bakıyor. Duruş tutarlıysa gerisi kolay. Tutarsızsa uzun yazının da faydası olmuyor. Çift anlamlı, dolambaçlı mesajlar zaman kaybettiriyor. Düz cümle daha iyi.

Karşılıklı ritim bence çoğu detaydan önemli. Bir taraf çok acele, diğer taraf sakinse gerilim çıkıyor. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak zaman ister. Samimiyet hemen gelmez, bu normal. Sabırsız üslup beni yoruyor. Biraz nefes bırakınca daha düzgün ilerliyor her şey. Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli.

Karşılıklı ritim bence çoğu detaydan önemli. Bir taraf çok acele, diğer taraf sakinse gerilim çıkıyor. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak zaman ister. Samimiyet hemen gelmez, bu normal. Sabırsız üslup beni yoruyor. Biraz nefes bırakınca daha düzgün ilerliyor her şey. Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim.